عبد رب الرسول سیاف فرزند فقیر محمد، در سال ۱۳۲۳ خورشيدی (۱۹۴۶ میلادی) در ولسوالی پغمان از توابع ولایت کابل متولد شد.
سیاف، در سال ۱۳۳۹ خورشيدی (۱۹۶۰ میلادی) برای تحصیل علوم دينی در مدرسه دینی ابوحنیفه پذيرفته شد و دروس متوسطه را در این مدرسه به پایان رساند. سپس وارد دانشکدۀ شرعيات دانشگاه کابل شد و در سال ۱۳۴۶ خورشيدی (۱۹۶۷میلادی) از این دانشگاه فارغ التحصیل گرديد.
سیاف در سال ۱۳۴۸ خورشيدی (۱۹۶۹ میلادی) به عنوان استاد و عضو کادر علمی دانشکدۀ شرعیات برگزیده شد و مدت دو سال در آنجا به تدریس پرداخت. در سال ۱۳۵۰ خورشيدی (۱۹۷۱ میلادی)، برای تحصیلات عالی عازم مصر شد و در دانشــگاه معروف اسلامی «الازهر» به تحصيل پرداخت.
سیاف، پس از دريافت مدرک فوق ليسانس در رشته علم حدیث، از دانشگاه مذهبی الازهر، به افغانستان بازگشت و بهعنوان استاد در دانشکده شرعیات دانشگاه کابل مشغول به تدریس شد. در همین زمان بود که او فعالیتهای سیاسیاش را با «نهضت جوانان مسلمان» همسو کرد و سخنرانیهای تندی علیه نفوذ کمونیسم و فعالیتهای دانشجویان کمونیست که از تشکیلات و سازماندهیهای به طور نسبی منسجم برخوردار بودند، ایراد میکرد و با دفاع از اسلام نارضایتیخود را از رژیم سلطنتی ابراز میکرد.
سیاف، در سال ۱۳۵۳ خورشيدی (۱۹۸۴ م) بورس تحصیلی آمریکا را تحت برنامه «لیگل ترینینگ (Legal Training) » دریافت کرد. با این هدف عازم ایالات متحده بود که پيش از پرواز در فرودگاه کابل به جرم سخنرانیهای تند و راهاندازی شورشهای ضد حکومتی و تشویق مردم به خشونت بازداشت و محکوم به شش سال زندان شد.
زمانی که در سال ١٣۵٧ خورشيدی کودتای هفت ثور به وقوع پيوست، استاد سياف هنوز در زندان به سر میبرد. اما در سال ۱۳۵۸ خورشيدی (۱۹۷۹م)، ظاهراً به علت پیوندهای خویشاوندی با حفیظ الله امین، از زندان آزاد شد. البته، هواداران وی اين حادثه را يک معجزه الهی میپندارند. او پس از رهايی از زندان پلچرخی در سال ۱۳۵۸، به پاکستان رفت و به ساير رهبران جهادی افغانستان در پيشاور پيوست و مدتی را هم در تنظیم جمعیت فعالیت کرد.
پس از تشکیل دولت موقت مجاهدین، وی از حوت ۱۳۶۶ تا نهم حمل ۱۳۶۷ معاونت ریاست دولت موقت را عهدهدار بود.
در سال ۱۳٧۱ خورشيدی (۱۹۹۲م)، پس از فروپاشی حکومت دکتر نجيبالله که دولت مجاهدين با رياست صبغتالله مجددی تشکیل شد، سياف، همراه با دیگر رهبران و مجاهدين تنظیمها و احزاب جهادی افغان وارد کابل شده به پغمان رفت و در آنجا مقر فرماندهی خود را بر پا داشت. وقتی برهانالدین ربانی به قدرت رسید، همکاری با او را آغاز کرد و مهمترین حامی دولت مجاهدین شد. چنان که در جریان تشکیل شورای «حل و عقد» علیرغم تحریم این شورا از طرف برخی گروهها و تنظیمهای جهادی سابق، سیاف، در آن شرکت کرد و زمينۀ تداوم دولت استاد ربانی را فراهم ساخت.
در سالهای جهاد در پيشاور پاکستان دانشگاهی را بهنام «دعوت الجهاد» تاسیس کرد که اکثراً افغانهای مهاجر در آن آموزش میدیدند و استادان عرب، پاکستانی و افغان از جمله خود سیاف از استادان این دانشگاه بودند. در حال حاضر نيز یک دانشگاه خصوصی بهنام «دعوت» در کابل ایجاد کرده است.
